Dit is het punt waar de meeste mensen afhaken: u wilt niet dat wachtwoorden rondslingeren, maar ook niet dat ze met u verdwijnen. Die twee wensen zijn goed te combineren, zolang u kiest voor één methode en die consequent volhoudt.
Onderdeel van: Digitale nalatenschap regelen
Drie methoden vergeleken
Wachtwoordmanager met noodtoegang
Uw vertrouwenspersoon vraagt toegang aan; na een wachttijd krijgt hij die automatisch. Veiligst en meest onderhoudsarm.
Verzegelde envelop op een vaste plek
Alleen het hoofdwachtwoord plus de herstelcodes, niet alle losse wachtwoorden. Werkt goed als u de plek deelt met precies één persoon.
Notaris of kluis
Formeel het sterkst, maar u moet er ook heen als er iets verandert. Kies dit alleen voor gegevens die zelden wijzigen.
Wat u beter niet doet
Wachtwoorden mailen of appen naar uzelf of naar familie. Een notitie 'wachtwoorden' op de telefoon. Een lijst in een tekstbestand op het bureaublad. Alle drie zijn precies de plekken waar iemand met kwade bedoelingen als eerste kijkt.
Deel ook nooit uw DigiD-gegevens. Die zijn strikt persoonlijk; voor nabestaanden bestaan aparte routes bij de instanties zelf.
Vergeet de tweede stap niet
Een wachtwoord alleen is vaak niet genoeg: veel accounts sturen een code naar uw telefoon. Leg daarom vast wie de telefoon en de pincode kan bereiken, en bewaar de herstelcodes van uw belangrijkste accounts bij het hoofdwachtwoord.
Verder lezen in dit onderwerp
- Digitale nalatenschap regelen — het hoofdartikel met de complete aanpak.
- Toegang regelen voor nabestaanden — vertrouwenspersoon.
- Digitale accounts inventariseren — overzicht maken.
- Digitale nalatenschap en testament — juridisch.